تاریخ انتشار  :  11:16 صبح ۱۳۹۲/۱۱/۲۴
تعداد بازدید  :  580
Print
   
"سبد کالایی" که بلای جان فرهنگ مان شد

 "سبد کالایی" که بلای جان فرهنگ مان شد

نمی دانم شما هم به یاد دارید در سالهای نه چندان دور تلویزیون پیرزنی را نشان میداد، که برای کمک به بچه های جبهه یک سبد تخم مرغ با خود آورده بود تا مبادا در فراخوان کمک به فرزندان امام از دیگران کم بیاورد آنقدر این صحنه با خود پیام دارد که هنوز هم هرگاه در تلویزیون آنرا می گذارند ناخودآگاه اشک در چشمانمان جمع می شود .

نمی دانم شما هم به خاطر دارید در سالهای نه چندان دور وقتی آمریکا تهدید کرده بود به تحریم و قطع رابطه و فشارهای اقتصادی امام راحل عزیزمان بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و با مردمی که همه شان کوخ نشین بودند گفت : ما را از چه می ترسانید ما فرزند رمضانیم ، آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند

نمی دانم هنوز هم در خاطرتان مانده در سالهای نه چندان دور وقتی در پایان اخبار ساعت 2 رادیو و یا اخبار ساعت 8 شب گوینده خبر می گفت ستاد بسیج اقتصادی در اطلاعیه ای کوپن های شماره 423 و 424 را برای دریافت قند و شکر و روغن و مرغ اعلام کرده و مدت اعتبار آن سه ماه می باشد.

نمی دانم شما هم یادتان است وقتی امام خمینی (ره) گفت ملت ایران از ملت حجاز در عصر رسول ا... (ص) و علی ابن ابی طالب (ع) بهترند چه قندی در دل این مردم آب شد و چقدر به خود بالیدند.

نمی دانم شما هم شنیده اید می گویند حضرت امام خمینی (ره) با باور به این آیه شریفه قرآن "قُل اعِظُکُم بواحده اَن تَقوموا  لله مَثنی و فُرادی" معتقد بودند هر کس همانگونه که به تنهایی در برابر خدا پاسخگو خواهد بود چنانچه برای او قیام کند حتی اگر یک نفر هم باشد می تواند تأثیر عالم گیر داشته باشد.

نمی دانم شما هم نامتان در لیست دریافت کنندگان سبد کالا بوده است یا نه ، سبد کالایی که علی الاصول باید کمک حال زندگی طبقه ضعیف جامعه باشد. اما نمی دانم چه شد که دارا و ندار یادش رفته آن روزهای نه چندان دور را و بر سر یک سبد کالا بماند که ساعتها در صف می ایستد گاه پرخاش هم می کند ، گاه دعوا هم به راه می اندازد و گاه مختصر تیزی چاقویی هم به هم وطنش یا نشان میدهد و یا ...

نمی دانم این روزها چه حالی دارید اما من وقتی این صحنه ها را می بینم و یا در سایتها و روزنامه ها می خوانم که مردم بر سر دریافت یک سبد کالا چه رنجها و چه بداخلاقی هایی را تحمل می کنند بسیار ناراحت می شوم ، چرا ما اینقدر فراموش کاریم مگر می شود ملتی که مقاومتش ،اخلاقش، هوشمندی و آگاهیش زبانزد خاص و عام است ، اینقدر اهل غفلت باشد، البته بدون شک خلق چنین صحنه های تأسف باری که اینروزها به خوراک خبری فاکس نیوز ، بی بی سی و سی ان ان برای تخریب فجر پیروزی این ملت تبدیل شده است و مدام فریاد شوق سر می دهند که تحریم های ما را ببینید با این ملت چه کرد عوامل مختلفی داشته است البته دولت محترم و شخص آقای رییس جمهور بابت سختی یاد شده و مشکلات ناشی از عدم تدبیر مناسب برای این توزیع از مردم عذرخواهی کرد و نشان داد که اگر جایی دولت به خطا رفت جسارت عذرخواهی را دارد اما در اینجا سخن من با دولت نیست، سخن من با اقشار مختلف و بویژه گروه های مرجع و نخبگان سیاسی ، اقتصادی، اجتماعی، علمی و فرهنگی است نخبگانی که این صحنه ها را می بینند، این مشکلات را لمس می کنند اما هیچ قدمی جز نق زدن بر نمی دارند.

نمی دانم شما هم این روایت را شنیده اید که امیر مؤمنان علی (ع) فرمود: "النّاس علی دین ملوکِهِم" چرا داراها حاضر نیستند اعلام کنند ما سبد کالا نمی گیریم چرا اساتید محترم دانشگاه ، مدیران دستگاههای دولتی ، قضات محترم ، بازاریان شریف، پزشکان، وکلا و دیگر اقشاری که قطعاً به این سبد کالای نزدیک به 100 هزار تومان نیازی ندارند چرا اعلام نمی کنند از گرفتن این سبد انصراف می دهیم پس فرق میان حاکمان فکری جامعه و عامه مردم چیست؟ مردم به که اقتدا کنند؟ به ما و شمایی که داریم و حرص سبد کالای شامل دو مرغ ، چند روغن و یک کیسه برنج و چند تخم مرغ را نمی توانیم از سر بیرون کنیم می شود اقتدا کرد؟ می شود انتظار داشت آن شهروندی که از آگاهی کمتری برخوردار است حرص و جوش این سبد را نخورد؟

نمی دانم شما هم با من موافقید که شأن و کرامت ما مورد خدشه واقع شده است ، نمی خواهیم کاری بکنیم آخر شنیده ام قرار است باز هم سبد کالا بدهند، نگارنده این رنج نامه معتقد است اگر چه برای روند اجرای این طرح کار کارشناسی دقیقی صورت نگرفت و شاید نگرانی از پیامدهای فرهنگی توزیع چنین سبد کالایی باعث شد که دولت قبل به جای دادن کالا سال گذشته مبلغی را به حساب سرپرستان خانوار واریز نماید . اما با این احوال آنچه امروز دغدغه و درد مضمنی است که در فرهنگ ما جا خوش کرده و به ما آسیب می رساند بدون شک طمع و حرص مال اندوزی است که آرام آرام از نخبگان فکری گرفته تا مردم عوام را درگیر خود نموده است. دراین روزها که باید همه برای اعتلای فرهنگ اصیلمان تلاش کنیم انگار همه خوابند ، می بینند نابینایی در حال افتادن به چاه است اما گویی فقط به نظاره نشسته اند تا از افتادن این نابینا به چاه آه ، افسوس و حسرت بخواند، انگار کسی حاضر نیست دست این نابینا را بگیرد و نگذارد او به چاه بیفتد و دلهای بسیاری شاد شود.

اما چند پیشنهاد به همه مردم عزیزی که قطعاً مثل من از دیدن صف های طولانی آنهم در هوایی سرد، آنهم با گله و شکایت در نگرانی و اضطراب هستند .

  • 1-خوبست متولیان محترم اجرای این طرح اقتصادی اقدام به تهیه پیوست فرهنگی آسیب های این طرح قبل از اجرای مرحله دوم آن نمایند تا حداقل در نوبتهای بعدی توزیع سبد کالای حمایتی دولت شاهد چنین حوادث و سختیهایی برای مردم نباشیمو به تعبیر رئیس جمهور محترم حقوق شهروندی و کرامت مردم حفظ شود.
  • 2-خوبست همه آنهایی که تریبونی در اختیار دارند از ائمه محترم جمعه و جماعات ، مدیران، نخبگان فرهنگی وعلمی ، تلاش نمایند تا این عطش بی حاصل ایجاد شده را هشدار داده و مردم را آگاه نمایند و البته شاید شرط اول آن باشد که در عمل خود بی آنکه نگران باشند کسی آنها را متهم به شعارزدگی نماید از دریافت این سبد خودداری کنند و برای مخاطبان خود بگویند که بهتر است این سبد در اختیار اقشار آسیب پذیر قرار گیرد.
  • 3-از حضرت رسول نقل است که فرمودند "حاسَبوا قِبل انتَ تُحاسِبوا" ، خوبست فرد فرد ما با وجدانمان بررسی کنیم تا چه میزان به این کمک یارانه ای نیاز مبرم داریم که اگر نداریم یا انصراف دهیم و یا اگر دریافت می کنیم آنرا در اختیار کسانی قرار دهیم که از ما محتاج ترند. مگر نفرموده اند "مَن اَصبَحَ و لَم یَهتمَّ به امور المسلمین فَلَیس به مسلِم" "هر کس شب را صبح کند و از حال همسایگان و مسلمین بی خبر باشد مسلمان نیست" واقعاَ ما از احوال اطرافیانمان خبر داریم؟ خوبست در محاسبه نفس خود اندکی به این موضوع توجه کنیم که سهمما در تولید و تخریب فرهنگ عمومی جامعه چقدر است. چرا که نگارنده این سطور معتقد است اگر هر کسی از خود آغاز کند اثر این تغییر می تواند بر کل جامعه اثر بگذارد.

همانگونه که خود می بینید یک فعالیت اقتصادی که نیتی جزء کمک به مردم ندارد اگر اثرات و تبعات فرهنگی آن مورد توجه قرار نگیرد می تواند تخریب کننده فرهنگ باشد.پس چه خوبست همه اعم از دولت، مردم، نخبگان دست به دست هم بدهند و نگذارند پایه های فرهنگ جامعه ما متزلزل شود.

                                                                                               

                                                                                                                                مهدی حبیبی

رئیس حوزه هنری خراسان جنوبی


 


نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

 
 

ورود     ثبت نام
>