تاریخ انتشار  :  07:52 صبح ۱۳۹۲/۸/۱۸
تعداد بازدید  :  422
Print
   

عطش

عطش

باز از حادثه ها بويِ عطش می آید

آب زنجیرزنان سويِ عطش می آید

آسمان سینه دریده است و به خود میگرید

باز خورشید به سوسويِ عطش می آید

کودکی خونِ خودش را به شقایق بخشید

و شقایق به سرِ کويِ عطش می آید

عاشقی حنجره اش را به خدا داد و گذشت

این چنین است که هوهويِ عطش می آید

روي سجاده ي تاریخ کسی میگرید

نرگسی خسته به پهلويِ عطش می آید

گرچه این داغ بزرگاست ولی بر تاریخ

مثلِ چشم است به ابرويِ عطش می آید!

                                                        امیر نظامدوست



نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

 
 

ورود     ثبت نام
>