تاریخ انتشار  :  09:52 صبح ۱۳۹۷/۱۲/۱۱
تعداد بازدید  :  1773
Print
   
نگاه دینی به سیمرغ سی و هفتم
نبرد همیشگی حق و باطل و عدالت و بی عدالتی/ نقد فیلم سینمایی "سرخ پوست"

یکی از ویژگی های شاخص و قابل دفاع فیلم سینمایی "سرخ پوست"، توجه فیلمساز به محتوا است که قطعا در موفقیت کار او تأثیر بسزایی داشته است. به عبارت دیگر، علاوه بر تأکید فیلمساز بر فرم و ساختار سینمایی، وی از درونمایه های اخلاقی نیز غافل نشده و ذهن مخاطب را با پرسش هایی پیرامون نبرد حق و باطل، عدالت و بی عدالتی، مرگ و زندگی و ... درگیر می کند.

فیلم سینمایی "سرخ پوست" اثر «نیما جاویدی» یکی از آثار امسال است که توانسته توجه منتقدین را به خود جلب نماید.

نقدی بر این فیلم را در زیر بخوانید:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به قلم: سوده موحدی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* مشخصات فیلم سینمایی "سرخ پوست"

کارگردان: نیما جاویدی ـ تهیه‌کننده: مجید مطلبی ـ نویسنده: نیما جاویدی ـ موسیقی رامین کوشا ـ فیلم‌برداری: هومن بهمنش ـ تدوین: عماد خدابخش ـ بازیگران: نوید محمدزاده، پریناز ایزدیار، آتیلا پسیانی، ستاره پسیانی، حبیب رضایی، مانی حقیقی و...

* داستان فیلم سینمایی "سرخ پوست"

داستان فیلم "سرخ پوست" در سال 1347 شمسی اتفاق می افتد و ماجرای یک زندان قدیمی در جنوب ایران است که به دلیل مجاورت با فرودگاهی در حال توسعه، باید تخلیه شود. "سرگرد نعمت جاهد" ــ با بازی «نوید محمدزاده» ــ رئیس زندان است و در حال مدیریت انتقال زندانیان است. در حین جابجایی و درست زمانی که نعمت جاهد ارتقاء شغلی گرفته است متوجه ناپدید شدن یکی از زندانیان می شود و این، شروعی برای یک داستان معمایی است...

                

   * نقد فیلم سینمایی "سرخ پوست"

"سرخ پوست" فیلمی از «نیما جاویدی» و به تهیه کنندگی «مجید مطلبی» در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر شرکت کرده است. کارگردان که پیش از این "ملبورن" را با گرته برداری دقیقی از مضامین فیلم های «اصغر فرهادی» به روی صحنه برده بود این بار با ذهنی خلاق و به دور از هیاهوی سیاست، معضلات اجتماعی و ... معمایی را در قالب یک اثر سینمایی تعریف کرده است. در این فیلم از کنایه های سیاسی و مذهبی، گلایه های اجتماعی، شوخی های مبتذل، و اشارات زننده جنسی ــ که در بسیراری از آثار سینمایی این سالها، بدون مبنا و تفکر، مرزهای مزاح را رد کرده است ــ خبری نیست؛ شوخی ها و ابتذالی که بی توجهی به آنها، بمراتب مخرب تر از نابسامانی های سیاسی و اقتصادی است. 

کارگردان فیلم "سرخ پوست" داستان جالبی برای تعریف کردن دارد؛ داستانی که تمامی اتفاقاتش در زندان و حوالی آن رخ می دهد و همین موضوع باعث شده است تا توجه به جزئیات محیط و رفتار شخصیت های داستان، مجال بیشتری برای خودنمایی داشته باشند. «نوید محمدزاده» در نقش "سرگرد نعمت جاهد" رئیس زندان، در حال مدیریت انتقال زندانیان از یک زندان به محلی دیگر است؛ اما در حین جابجایی متوجه ناپدید شدن یکی از زندانیان می شود و این امر می تواند برای او که بتازگی ارتقاء شغلی گرفته است بسیار گران تمام شود.

جاویدی به خوبی توانسته در مقام کارگردان، همه عناصر فیلمش ــ مانند بازیگران، گریم، موسیقی، دوربین و صحنه ــ را به خدمت روایت معمایی داستانش دربیاورد؛ به گونه ای که مخاطب را درگیر شخصیت ها و اتفاقات پیش رو می کند. اما بارزترین وجه مثبت این فیلم، فضاسازی و فیلمبرداری بالاتر از انتظار است. هوش بالای جاویدی قابل ستودنی است. او با تکمیل مهره های بازی از چهره هایی حرفه ای و کاربلد سینما، پوششی بر ضعف های فیلمنامه می گذارد. عرضه نماهای مسحورکننده به کمک دوربین در بین دالان های تو در تو و تنگ و تاریک، لانگ شات هایی چشم نواز از نمای بیرونی و محوطه اصلی زندان، با همراهی موسیقی های پرتعلیق و زیبا، به طرز کاملا هوشمندانه ای این جستجو و حس خفقان را جذاب ساخته است.

یکی از ویژگی های شاخص و قابل دفاع فیلم سینمایی "سرخ پوست"، توجه فیلمساز به محتوا است که قطعا در موفقیت کار او تأثیر بسزایی داشته است. به عبارت دیگر، علاوه بر تأکید فیلمساز بر فرم و ساختار سینمایی، وی از درونمایه های اخلاقی نیز غافل نشده و ذهن مخاطب را با پرسش هایی پیرامون نبرد حق و باطل، عدالت و بی عدالتی، مرگ و زندگی و ... درگیر می کند.

"سرخ پوست" در عرصه بازیگری نیز با حضور چهره های حرفه ای این روزهای سینمای ایران راهی جشنواره شده است. نوید محمدزاده یکی از کاراکترهای اصلی، با چهره ای متفاوت از نقش های قبلی اش جلوی دوربین «هومن بهمنش» رفته است. بازی خوب و کنترل شده وی از جمله دلایل موفقیت فیلم "سرخ پوست" است؛ هر چند که بازی جدید و متفاوتی از خود ارائه نمی دهد. اما در مقابل، «پریناز ایزدیار» در نقش مددکار زندان، همان "سمیه" مهربان فیلم "ابد و یک روز" است که رفته رفته در حال تبدیل به کلیشه است و یکی از بی رمق ترین بازی های خود را به نمایش می گذارد.

شاید ضعیف ترین بخش فیلم را پایان بندی آن بدانیم؛ فرجامی که اصطلاحاً توی ذوق می زند. برای رئیسی که ارتقاء و تباه شغلی خود را در پیدا کردن و یا پیدا نکردن یک زندانی مفقود می داند، ناگهان چه اتفاقی می افتد که بعد از حل معما، آن پایان را رقم می زند؟ نویسنده و کارگردان فیلم می توانستند بعد از پشت سرگذاشتن گره افکنی و گره گشایی فیلم ــ که نسبتاً خوب طراحی شده اند ــ به گونه ای بهتر قصه خود را به انتها برسانند.

در مجموع فیلم "سرخ پوست"، جزء آثار دوست داشتنی و موفق جشنواره سی و هفتم است که مهمترین ویژگی آن همان است که در بالا نوشته شد؛ اینکه در کنار توجه بسیار به فرم و ساختار، از محتوای انسانی نیز غافل نشده است.

پایان پیام/


نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

 
 

ورود     ثبت نام
>